Een tripje van 2195km (zo van Brussel naar Barcelona EN terug,nog beetje verder zelfs). En een 2 dagen later, op een kadans van hobbel de bobbel mee te bobbelen. Ben ik aangekomen in Vijayawada, en daarmee dus op het project.
Voor ik naar het project kwam, wilde ik eerst nog paar dagen gaan verdwijnen in de woestijn,en daarbij nog even de kleurrijke cultuur van Rajasthan verkennen via mn eigenwijze kameel en luidruchtige busreizen, opsnuiven van de kruiden (en minderleuke geuren glippen er zeker en vast ergens tussen) en geuren van maaltijden waarvan je rare smoeltjes trekt van pure extase van de rijkheid van geur en van smaak. gewoon voelen, aanvoelen, en texturen betasten (en zelf bestast worden), gewoon leven, beleven en laten leven.
Het is vanzelfsprekend dat de ene ervaring wat leuker of aangenamer is dan de andere, maar ik lach ze allemaal tegemoet. Nee dat is gelogen. De kakageur op straat en al lach ik nu nie echt tegemoet, maar hoort er nu eenmaal bij, jammergenoeg, nie veel aan te doen.
Ik denk nie da ze hun heilige koeien en al de minderheilige rondzwervende beesten, laat staan zichzelf, op een wc kunnen dwingen, als ze al een wc hebben…dus maar op straat zeker? Lekker collectief aant kakken op het strand. Zo een 5 tal meter van elkaar, en aant bellen tegelijk…moet kunnen, niet?
Ja genoeg over typische indische toestanden, want zo kan ik wel nog een tijdje blijven doorgaan.
Ik ben op het project, mijn belangrijkste missie van India, mijn reden van terugkeer, voor mijn o zo dierbare lievelingen terug te zien.
Het echt werk kan beginnen, ik zie under al peizen, jaja Do, echte werk…yeah right!
Jaja echt wel, het is nie altijd even evident om iets van een indier gedaan te krijgen. Zeker als de vrager (ik dus) wit is, lang is, en daarbij nog eens een paar borsten heeft…een combinatie dat hier de efficientie niet echt bevorderd. Maar deze keer geen renovatie werken met plaatstelijke schilders, lassers, en loodgieters… dit zal de zaak al heel wat vergemakkelijken…
Volgende dagen projecten gaan bezoeken int stad (zo’n 10tal)
De bouwwerken van ‘Balika’ gaan bekijken, het nieuwe gebouw voor de meisjes, die 100 ipv 40 meisjes zullen kunnen huisvesten. En waar ze eindelijk op een bed gaan kunnen slapen ipv de grond. Tot heden is dit zo, door plaatsgebrek…
Dus ik hou jullie zeker op de hoogte van wat me er hier allemaal staat op te wachten.
Groetjes
Do
