vrijdag 17 december 2010

Terug aan het werk, op Indisch tempo weliswaar :-)

Namaskaram,of voor de niet 'Telegu'sprekers onder jullie zal HALLO beter verstaanbaar zijn.

Telegu: de taal dus die wordt aanschoudt als het Italiaans van het Oosten. enkel beetje anders.
Ondanks ik redelijk vlug een taal oppik, laat Telegu mij in de steek, of is het omgekeerd?

De motivatie was er helemaal toen ik aankwam op het project om hun taal deze keer beter onder de knie te krijgen (dit om mijn plan te kunnen trekken met de interviews voor de video). ondertussen een goe 2 weken verder en guess what...
ik krijg er geen voor- en achterkant aan geknoopt.
meer dan een vriendelijke 'goeie dag, hoe gaat het? oh, goed dankuwel', ben ik dus nie geraakt. hier en daar een woordje, maar mijn telegumotivatie leeft op een laag pitje om die te zeggen dat het aan het uitsterven is van de droogte ondertussen.

Hm droogte, jipie, de droogte is weder gekeerd, jihaaa.
2cyclonen hebbenn de staat een 4 tal dagenonstop geteisterd. en dat wa des langer dan gewild. maar nie enkel voor mjn voeten is da nie zo leuk. er is enorm veel schade aangericht aan de gewassen die aant het groeien en bloeien waren :-(

Maar dit jaar is chiguru (jongensbridgeschool)nie overstroomd. alweer centen uitgespaard aan opkuis- en heropbouwwerken.
centen die naar Balika (meisjesbridgeschool)kunnen gaan onderandere. Deze is in volle opbouw. foto's volgen van de constructie.

Alle projecten zijn bezocht, hier en daar oude gezichten teruggezien van de schatjes en scheetjes van kindjes.
de voorbereidingsgesprekken zijn gebeurd. en ik weet ondertussen hoe de video er moet uitzien om jullie een beetje weizer te maken over het project.
wat geen evidente opdracht is. het project is zooo groot, en takken in al verschillende specialisaties (over bescherming van de rechten van het kind,hiv preventie in dorpen, kinderen opvang en educatie geven, home-integration van gevonden kinderen), dat ik dingen eruit moet laten.
sowieso, ben ik er wel vanop de hoogte, dus als er ook maar 1 vraag is die je hebt, stuur ze gerust door, en zal je zeker contacteren.

Die video wordt samen met een aantal kortfilms die de kinderen zelf maakten over de problematiek van vervuiling tot huislijk geweld getoond op de benefiet die 15 en 16 april zal doorgaan in kuurne.
aantel kinderen kregen opleiding om te filmen en te produceren. Dit werd door unicef gefinancieerd. er was een wedstrijd aan verbonden over heel de staat Andrah Pradsh bestond.
en raad es wie de contest overheerste, jaja, onze jongens en meisjes van navajeevan.
Dus ik vind het een eer deze kortfilms te vertonen. ze scheppen een goed beeld over hoe India echt is.

Er komen volgende dagen zeker enkele fotos op het net over de projecten en sfeerbeelden van India, ng even geduld, maar ze komen eraan.

nogmaals, als er specefieke vragen zijn die ik nie bespreek in mn berichten (wat er een hoop zijn) stuur me gerust een mail.

En niet te vergeten...Kerstmis komt dichterbij, misschien zelfs een witte kerst.
(wil iedereen een potje sneeuw in zijn diepvries steken tot ik terugben?
Dan kunnen we met zn allen nog een minisneeuwballengevecht houden.)

Maar ik wil iedereen een supergezellige en warme kerst en nieuwjaar toewensen.
geniet ervan, en geniet van de mensen waarmee je die avonden spendeert. want er zijn zoveel mensen die deze avond enkel met hunzelf kunnen spenderen.
Dus bij deze, zalig kerstmis en een gellukkig nieuwjaar voor iedereen...

groetjes
Do

dinsdag 30 november 2010

Een tripje van 2195km, en eindelijk aangekomen int project

Een tripje van 2195km (zo van Brussel naar Barcelona EN terug,nog beetje verder zelfs). En een 2 dagen later, op een kadans van hobbel de bobbel mee te bobbelen. Ben ik aangekomen in Vijayawada, en daarmee dus op het project.

Voor ik naar het project kwam, wilde ik eerst nog paar dagen gaan verdwijnen in de woestijn,en daarbij nog even de kleurrijke cultuur van Rajasthan verkennen via mn eigenwijze kameel en luidruchtige busreizen, opsnuiven van de kruiden (en minderleuke geuren glippen er zeker en vast ergens tussen) en geuren van maaltijden waarvan je rare smoeltjes trekt van pure extase van de rijkheid van geur en van smaak. gewoon voelen, aanvoelen, en texturen betasten (en zelf bestast worden), gewoon leven, beleven en laten leven.

Het is vanzelfsprekend dat de ene ervaring wat leuker of aangenamer is dan de andere, maar ik lach ze allemaal tegemoet. Nee dat is gelogen. De kakageur op straat en al lach ik nu nie echt tegemoet, maar hoort er nu eenmaal bij, jammergenoeg, nie veel aan te doen.
Ik denk nie da ze hun heilige koeien en al de minderheilige rondzwervende beesten, laat staan zichzelf, op een wc kunnen dwingen, als ze al een wc hebben…dus maar op straat zeker? Lekker collectief aant kakken op het strand. Zo een 5 tal meter van elkaar, en aant bellen tegelijk…moet kunnen, niet?

Ja genoeg over typische indische toestanden, want zo kan ik wel nog een tijdje blijven doorgaan.
Ik ben op het project, mijn belangrijkste missie van India, mijn reden van terugkeer, voor mijn o zo dierbare lievelingen terug te zien.

Het echt werk kan beginnen, ik zie under al peizen, jaja Do, echte werk…yeah right!
Jaja echt wel, het is nie altijd even evident om iets van een indier gedaan te krijgen. Zeker als de vrager (ik dus) wit is, lang is, en daarbij nog eens een paar borsten heeft…een combinatie dat hier de efficientie niet echt bevorderd. Maar deze keer geen renovatie werken met plaatstelijke schilders, lassers, en loodgieters… dit zal de zaak al heel wat vergemakkelijken…

Volgende dagen projecten gaan bezoeken int stad (zo’n 10tal)
De bouwwerken van ‘Balika’ gaan bekijken, het nieuwe gebouw voor de meisjes, die 100 ipv 40 meisjes zullen kunnen huisvesten. En waar ze eindelijk op een bed gaan kunnen slapen ipv de grond. Tot heden is dit zo, door plaatsgebrek…

Dus ik hou jullie zeker op de hoogte van wat me er hier allemaal staat op te wachten.

Groetjes
Do

woensdag 22 september 2010

sfeerbeelden Sethu

Father Kochy: oprichter van het project







collecte september 2010

Velen onder u ontvingen reeds een mail om het project opnieuw te steunen naar aanleiding van mijn volgend bezoek aan het project (november-januari).

Dit maal zal een groot deel van de opbrengst naar de opbouw van een gebouw gaan.
Het gehuurde gebouw van het meisjesproject wordt ingeruild voor een gebouw die we zelf aan het plaatsen zijn. Er is reeds 60% van het gebouw gefinancieerd.
De rekensom is dus vlug gemaakt dat er nog 40% ergens uit de mouwen moet worden geschud.

De subsidies van India stellen op zich financieel echt niet veel voor. De enige steun die ze krijgen is korting bij aankoop van rijst.
Ondanks het project 20 jaar geleden opgestart is op vraag van de stad zelf en in de loop der jaren enkele nationale awards ontving voor het beste integratieprogramma voor straatkinderen ed., krijgen ze enkel steun in de vorm van die korting voor rijst.

Om een project waar momenteel een 1500 kinderen worden begeleid heb je nu eenmaal centen nodig, en veel.

Van die 1500 kinderen zijn er momenteel een 450-tal residentieel.
De kost om 1 kind 1 dag eten te geven is ongeveer 0.50euro. Doe dit x 450= 225euro per dag dat enkel aan eten wordt gespendeerd.

Het is dus vanzelfsprekend dat dit project enkel kan blijven bestaan door privésponsors.
Bij deze laat je hart spreken en wat je ook kan, en wil missen, steun alstublieft mee!

Alle kleintjes maken écht 1 groot. En zoals je kan zien is iedere halve euro zeker welkom   (1 dag eten voor 1 kind).

Hieronder het bankrekeningnummer.
Alles wordt hierop verzameld, Om te vermijden dat er veel geld verloren gaat aan transferkosten wordt dit zo opgelost.

285-0261376-87
Gelieve bij opmerking te vermelden: Project Navajeevan

Een welgemeende merci als je uw hart laat spreken en dit project steunt!

collecte. (december 2009)

Dankzij vorige collecte hebben we de mogelijkheid gehad om hun 'tehuis' te veranderen naar een thuis voor kinderen die er verblijven.
zoals in vorige berichten te zien, hebben we het dakterras, de ziekenkamer en hun dormitorium omgetoverd van kale muren en ruimtes naar een gezellige huiselijke sfeer.
*Daarnaast hebben we de in studieruimte 2 gigantische kaarten van de wereld en India opgehangen.
*In plaats van zich te wassen in emmers, kunnen ze dit vanaf nu in een douche doen, we hebben 8douches      voorzien voor de 40 jongeren die daar verblijven. En terwijl we dan toch bezig waren in de badkamer, hebben we het gigantische ontstoppingsprobleem ook maar opgelost. zo hoeven ze niet meer te watertrappelen in de badkamer zelf.
*Door collectes te doen op straat met de gasten zelf hebben we hen ook nog een nieuwe tv en radio kunnen geven.
*Hun gebarsten aquarium was enkel het stof aan het opvangen, dus hebben we die vervangen en zwemmen terug visjes erin rond.
*Een uitstapje naar de cinema lukte ook, die ons 0.50euro per kind gekost heeft.
*Een kerstcadeautje kon er ook van af. die waren intens gelukkig en heeft ons toch wel de volle 2 euro gekost.
*En als afscheidscadeau gingen we eerst picknicken en als verrassing daarna gingen we zwemmen naar een waterpretpark.

Dit zijn zowat de grootste dingen die we bereikten met het collectegeld.

Nogmaals bedankt aan allen die het project steunden.

maandag 20 september 2010

foto's dormitorium

Foto boven:
In de achtergrond zie je de kasten. 1 kast per student. alle materialen van kledij tot schoolboeken.

Foto hiernaast:
De nieuwe kasten. nog altijd 1 kast per student, enkel dubbel zo groot.
de oude kasten worden gerecycleerd in andere plaatsen van het project.




planeten en sterren als plafond



nog aan het werk...











...maar niet voor lang

foto's dakterras

VOOR & NA

Het dakterras was een verzamelplaats voor allerlei afval en overbodige dingen. beetje zoals onze zolder in openlucht.

We hebben die ruimte omgebouwd tot een 'lounge' ruimte voor de studenten die in het hoofdproject  verblijven.
Buiten hun dormitorium en studieruimte hebben ze geen eigen plek om hun gedachten te verzetten.


Ondanks ze al jaren hier verblijven hebben ze op de moeilijke momenten soms nog de neiging terug te keren  naar de plek waar ze vandaag kwamen, de straten van vijayawada.
Om deze drang te verkleinen hebben we ze een eigen recreatieruimte gegeven die écht van hen is. Waar er geen conferenties worden gehouden, niet hoeven te studeren,waar ze gewoon kunnen rondhangen, dansen, carambol spelen...





bij de opening van hun rooftop...
 

foto's ziekenkamer


De ziekenkamer.
Hier komen de kinderen die medische hulp nodig hebben terecht.

Er wordt de eerste hulp toegediend, en indien nodig worden ze overgeplaatst naar een lokaal ziekenhuis.













Navajeevan Bala Bhavan in een notendop

De naam van het project betekent NEW LIFE. we nemen dit ook letterlijk.
We geven nieuwe kansen aan kinderen die wees zijn of slachtoffer zijn geworden van mishandeling, kinderarbeid en verwaarlozing.
We vangen ze op door ze onderdak en opvoeding te geven in een huiselijke omgeving.
Dit bereiken we door het project op te delen in kleinere projecten, ook bij gastfamilies die meestal een 10tal kinderen opvangen.

De kinderen verblijven in het project zolang dit nodig is.
Ze krijgen de basis van het lezen en schrijven, eens dit bereikt is gaan ze door naar officiële staatscholen.
ze blijven persoonlijke begeleiding krijgen (van kledij tot schoolboeken maar ook zeker emotionele steun) tot op het moment dat ze afgestudeerd zijn en een plekje moeten veroveren in de nieuwe wereld.

straatkinderen worden gemotiveerd om naar het project te komen door een groep 'social workers'. de meeste van die groep zijn mensen die ook ooit straatkinderen waren die naar het project kwamen.
Zij hebben het beste besef wat de straatkinderen meemaken en hoe ze leven.

Zoals eerder vermeld is er ook een tak van het project die kinderarbeid tegenwerkt.
Dit is niet zo eenvoudig omdat in de meeste situaties de kinderen voor de inkomsten van de familie werken.
Ouders zonder opleiding en werk, sturen hun kinderen op pad.
Wij werken aan opleidingen voor de ouders zelf, zodat ze zelf kunnen instaan voor de inkomsten. En zo kan het kind doen wat het zou moeten doen, naar school gaan, en kind zijn.

Dit is een kleine notendop over het project zelf.
meer info gewenst, vraag er gerust op los hier op de blog of via dorothydhaeze@hotmail.com

www.njbb.org  is de officiële website van het project zelf